இலங்கையின் புதிய கல்வி சீர்திருத்தமும்: ஆசிரியர் – மாணவர் – பெற்றோர் நோக்கும்.!!!

இலங்கையின் கல்வி வரலாற்றில் புதிய கல்வி சீர்திருத்தங்கள் மீண்டும் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையை எட்டியுள்ளது. உலகமயமாக்கல், தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம், வேலைவாய்ப்பு சந்தையின் மாற்றங்கள் போன்ற சூழ்நிலைகளுக்கேற்ப கல்வி அமைப்பை புதுப்பிக்க வேண்டிய அவசியம் காலம் காலமாக வலியுறுத்தப்பட்டு வருகிறது. அந்தப் பின்னணியிலேயே தற்போதைய அரசாங்கத்தால் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள புதிய கல்வி சீர்திருத்தங்கள், கல்வித் தரத்தை உயர்த்தும் முயற்சியாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இச்சீர்திருத்தங்களை ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள், பெற்றோர் ஆகிய மூன்று முக்கிய தரப்பினரும் எவ்வாறு பார்க்கின்றனர் என்பதே அதன் வெற்றியை நிர்ணயிக்கும் அடிப்படை அம்சமாகும்.

முதலில் ஆசிரியர்களின் நோக்கில் பார்க்கும்போது, கல்வி சீர்திருத்தங்கள் அவர்களின் பங்கு மற்றும் பொறுப்புகளை அதிகரிக்கும் தன்மை கொண்டதாகவே தோன்றுகிறது. பாடத்திட்ட மாற்றங்கள், புதிய மதிப்பீட்டு முறைகள், தொழில்நுட்ப அடிப்படையிலான கற்றல் ஆகியவை ஆசிரியர்களிடமிருந்து கூடுதல் திறன்களையும் பயிற்சியையும் எதிர்பார்க்கின்றன.

ஆனால் போதிய பயிற்சி, வளங்கள் மற்றும் தெளிவான வழிகாட்டுதல் இன்றி சீர்திருத்தங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்படுமாயின், அது ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு கூடுதல் சுமையாக மாறும் அபாயம் உள்ளது. எனவே, ஆசிரியர் சமூகத்தை நம்பிக்கையுடன் இணைத்துக்கொண்டு, அவர்களுக்கு தொடர்ச்சியான பயிற்சி மற்றும் தொழில்முறை ஆதரவை வழங்குவது இன்றியமையாததாகும்.

மாணவர் நோக்கில் புதிய கல்வி சீர்திருத்தங்கள் கலவையான எதிர்பார்ப்புகளை உருவாக்குகின்றன. ஒருபுறம், மனப்பாடக் கல்வியைத் தாண்டி சிந்தனைத் திறன், பிரச்சினை தீர்க்கும் திறன், தகவல் தொழில்நுட்ப அறிவு, மொழித் திறன் போன்றவற்றை வளர்க்கும் முயற்சிகள் வரவேற்கப்படுகின்றன.

மறுபுறம், பரீட்சை முறை, தரவரிசை போட்டி, மதிப்பீட்டு மாற்றங்கள் மாணவர்களிடையே குழப்பத்தையும் மனஅழுத்தத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். எனவே, மாணவர்களின் மனநிலையையும் கற்றல் திறனையும் கருத்தில் கொண்டு, படிப்படியாகவும் தெளிவாகவும் மாற்றங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

பெற்றோர் நோக்கில் கல்வி சீர்திருத்தங்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துடன் நேரடியாக தொடர்புடையதாக பார்க்கப்படுகின்றன. “இந்த மாற்றங்கள் என் பிள்ளைக்கு நல்லதா?”, “வேலைவாய்ப்பிற்கு உதவுமா?”, “கிராமப்புற குழந்தைகளும் சம வாய்ப்பைப் பெறுவார்களா?” போன்ற கேள்விகள் பெற்றோரிடையே இயல்பாக எழுகின்றன.

குறிப்பாக நகர–கிராம கல்வி இடைவெளி, வளங்கள் பற்றாக்குறை, தனியார் கல்வி நிலையங்களின் ஆதிக்கம் போன்ற விடயங்கள் பெற்றோரின் கவலைகளை அதிகரிக்கின்றன. எனவே கல்வி சீர்திருத்தங்கள் சமத்துவம், அணுகல்தன்மை மற்றும் சமூக நீதியை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் அமைய வேண்டும் என்பதே பெற்றோரின் முக்கிய எதிர்பார்ப்பாகும்.

இந்த மூன்று தரப்பினரின் நோக்கங்களையும் ஒருங்கிணைத்துப் பார்க்கும் போது, கல்வி சீர்திருத்தங்கள் வெறும் கொள்கை அறிவிப்புகளாக மட்டுமல்லாமல், நடைமுறைச் சாத்தியங்களுடன் அமுல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது.

ஆசிரியர்–மாணவர்–பெற்றோர் ஆகிய அனைவருடனும் தொடர்ச்சியான கலந்துரையாடல், தெளிவான தகவல்தொடர்பு மற்றும் கட்டப்படியான செயல்படுத்தல் இல்லையெனில், எந்த சீர்திருத்தமும் எதிர்பார்த்த பலனைத் தராது.

முடிவாக, இலங்கையின் புதிய கல்வி சீர்திருத்தங்கள் நாட்டின் எதிர்கால தலைமுறையை உருவாக்கும் ஒரு முக்கிய முயற்சியாகும். அந்த முயற்சி வெற்றியடைய வேண்டுமெனில், ஆசிரியர்களின் அனுபவமும் அர்ப்பணிப்பும், மாணவர்களின் திறனும் கனவுகளும், பெற்றோரின் நம்பிக்கையும் ஒரே பாதையில் இணைக்கப்பட வேண்டும். சமூகத்தின் அனைத்து தரப்பினரையும் உள்ளடக்கிய கல்வி மாற்றமே உண்மையான முன்னேற்றத்தை உறுதி செய்யும்.

✍ எம்.ரி.எம் —