அல்-அக்ஸா முதல் பாலஸ்தீனம் வரை; சவூதியின் உறுதியான நிலைப்பாடு.!!!

-வை.அறபாத்-

மத்திய கிழக்கின் புவிசார் அரசியலில் பல தசாப்தங்களாகத்தீர்க்கப்படாமல் எரியும் முக்கியப் பிரச்சினையாக பாலஸ்தீன விவகாரம் விளங்கி வருகிறது. இதில், இஸ்லாமிய உலகின் முன்னணி நாடான சவுதி அரேபியாவின் நிலைப்பாடு வரலாற்று, மத, இராஜதந்திர ரீதியாக ஆழமான வேர்களைக் கொண்டுள்ளது.

உலக வல்லரசுகளின் அழுத்தங்கள் மற்றும் பிராந்திய அரசியலில் ஏற்படும் துரித மாற்றங்களுக்கு மத்தியிலும், பாலஸ்தீனர்களின் இறையாண்மை உரிமை மற்றும் அல்-அக்ஸா பள்ளிவாசலின் புனிதத்தன்மை ஆகிய விவகாரங்களில் சவுதி அரேபியா எவ்வித சமரசமும் செய்து கொள்ளாத ஒரு உறுதியான உடும்புப்பிடியைக் கொண்டுள்ளது.

இஸ்லாத்தின் முதல் இரண்டு புனிதத்தலங்களான மக்கா மற்றும் மதீனாவின் பாதுகாவலராக விளங்கும் சவுதி அரேபியா, இஸ்லாத்தின் மூன்றாவது புனிதத் தலமான அல்-அக்ஸா பள்ளிவாசலைப் பாதுகாப்பதை தனது தலையாய மத மற்றும் தார்மீகக் கடமையாகக் கருதுகிறது.

அல்-அக்ஸா வளாகத்தில் இஸ்ரேலியப்படைகள் அல்லது குடியேறிகளால் மேற்கொள்ளப்படும் எந்தவொரு ஆத்திரமூட்டும் நடவடிக்கையையும் சவுதி அரசு உடனடியாகவும் வன்மையாகவும் கண்டித்து வருகிறது.

இது வெறும் இரு நாடுகளுக்கிடையிலான நிலப்பிரச்சினை மட்டுமல்ல, உலகெங்கிலும் வாழும் கோடிக்கணக்கான முஸ்லிம்களின் நம்பிக்கையோடு பிணைக்கப்பட்ட ஒரு உணர்வுபூர்வமான விவகாரம் என்பதையும் ஜெருசலேமின் வரலாற்று நிலையை மாற்றுவது சர்வதேச சட்டத்திற்கெதிரானது என்பதையும் சவுதி தொடர்ந்து சர்வதேச சமூகத்திற்கு நினைவூட்டி வருகிறது.

இவ்விவகாரத்தில் சவுதி அரேபியாவின் இராஜதந்திரப் பிடிவாதத்திற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம், 2002ம் ஆண்டு அந்த நாடு முன்மொழிந்த அரபு அமைதித்திட்டமாகும்.

1967ம் ஆண்டு எல்லைகளுக்குள் இஸ்ரேல் முழுமையாகப்பின்வாங்க வேண்டும். கிழக்கு ஜெரூசலேமை தலைநகராகக்கொண்ட ஒரு சுதந்திர மற்றும் இறையாண்மை கொண்ட பாலஸ்தீன நாடு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் இத்திட்டம் திட்டவட்டமாக வலியுறுத்துகிறது.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில் ‘ஆபிரகாம் ஒப்பந்தங்கள்’ மூலம் சில நாடுகள் இஸ்ரேலுடன் உறவுகளைச் சீராக்கிக் கொண்ட போதிலும், பாலஸ்தீனர்களுக்கு சுதந்திர அரசு கிடைப்பதற்கான மீளமுடியாத பாதை அமைக்கப்படாமல் எந்தவொரு இயல்புநிலை ஒப்பந்தமும் சாத்தியமில்லை என்பதில் சவுதி பட்டத்து இளவரசர் முகமது பின் சல்மான் தலைமையிலான அரசு உறுதியாக நிற்கிறது.

சமீபகாலமாக, பாலஸ்தீன விவகாரத்தில் சவுதி அரேபியா மேற்கொண்ட மிக முக்கியமான சர்வதேச இராஜதந்திர நகர்வு, ஐரோப்பிய நாடுகளின் ஆதரவைத் திரட்டியமையாகும்.

வெறும் அரபு-இஸ்லாமிய உலகத்துடன் மட்டும் தனது குரலைச்சுருக்கிக்கொள்ளாமல், ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளை ஒருங்கிணைப்பதில் சவுதி தீவிர முனைப்புடன் செயற்பட்டது. ஸ்பெயின், அயர்லாந்து, நோர்வே ஆகிய முன்னணி ஐரோப்பிய நாடுகள் பாலஸ்தீனத்தை அதிகாரப்பூர்வமாகத் தனிநாடாக அங்கீகரித்த வரலாற்றுச்சிறப்புமிக்க நகர்வின் பின்னணியில், சவுதி அரேபியா தலைமையிலான “அரபு-இஸ்லாமிய அமைச்சர்கள் குழுவின்” தீவிர இராஜதந்திர பேச்சுவார்த்தைகள் அமைந்திருந்தன.

“அரபு தொலைநோக்குத்திட்டம்” மூலம், இரு நாடுகள் தீர்வை நனவாக்க ஐரோப்பிய நாடுகளின் அங்கீகாரம் அத்தியாவசியமானது என்பதை சவுதி சர்வதேச அரங்கில் வலியுறுத்தியது.

மேலும், பிரான்ஸ் மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் இணைந்து “இரு-நாடுகள் தீர்வை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான சர்வதேசக்கூட்டணியை” சவுதி அரேபியா முன்னெடுத்தது.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கூட்டத்தொடர்களின் போது சவுதி மற்றும் பிரான்ஸ் கூட்டு முயற்சியில் கூட்டப்பட்ட பல தரப்பு மாநாடுகள், ஐரோப்பிய நாடுகளை பாலஸ்தீன அங்கீகாரத்தை நோக்கி நகர்த்துவதில் மிக முக்கியப் பங்காற்றின.

காஸா மற்றும் லெபனான் பகுதிகளில் இஸ்ரேலின் எல்லை விரிவாக்க முயற்சிகளை (எ.கா. “மஞ்சள் கோடு” இணைப்பு அறிவிப்புகள்) திட்டவட்டமாக நிராகரித்த சவுதி, ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் முக்கிய தலைவர்களுடன் இணைந்து பாலஸ்தீனப் பகுதிகளை ஒருங்கிணைத்து சுயராஜ்யம் அமைப்பதற்கான சர்வதேச அழுத்தத்தை உருவாக்கியது.

அரசியல் மற்றும் இராஜதந்திர நிலைப்பாட்டிற்கப்பால், பாலஸ்தீன மக்களுக்கு தொடர்ச்சியாக மிகப்பெரியளவில் பொருளாதார மற்றும் மனிதாபிமான உதவிகளை வழங்கி வரும் சவுதி அரேபியா, சர்வதேச ஆதரவைத்திரட்டுவதில் உலகளாவிய பாலமாகச் செயற்பட்டு வருகிறது.

முடிவாக, பாலஸ்தீனம் மற்றும் அல்-அக்ஸா விவகாரத்தில் சவுதியின் அணுகுமுறை என்பது பிராந்திய அரசியல் கணக்கீடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. ஐரோப்பிய நாடுகளை தனது பக்க நியாயத்தின் கீழ் திரட்டி, சுதந்திர பாலஸ்தீன நாட்டிற்கான சர்வதேச அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுத்தருவதில் சவுதி அரேபியா வகிக்கும் பின்னணிப்பாத்திரம், அதன் இராஜதந்திர ‘உடும்புப்பிடி’ எவ்வளவு வலுவானது என்பதற்கான ஆதாரப்பூர்வமான சான்றாகும்.