வன்முறை கலாச்சாரம் அரசியலில்: வெற்றியா அல்லது தோல்வியா.???

இன்றைய அரசியல் சூழலில் அடிக்கடி எழும் முக்கியமான கேள்வி ஒன்று உள்ளது: வன்முறை கலாச்சாரம் அரசியலின் தோல்வியை உண்மையில் வெற்றியாக மாற்றுகிறதா? அல்லது அது ஜனநாயகத்தின் அடித்தளத்தையே பலவீனப்படுத்துகிறதா?

அரசியல் என்பது மக்களின் நலனுக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சமூக ஒழுங்கு. அது கருத்து பரிமாற்றம், விவாதம் மற்றும் தர்க்கத்தின் அடிப்படையில் இயங்க வேண்டியது. ஆனால் சில சூழல்களில், அரசியல் போட்டிகள் வன்முறை, மிரட்டல் மற்றும் அச்சுறுத்தல் போன்ற வழிகளுக்கு மாறிவிடுகின்றன. இது அரசியலின் அடிப்படை நோக்கத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

வன்முறை மூலம் பெறப்படும் “வெற்றி” உண்மையான வெற்றியாக கருத முடியாது. அது தற்காலிகமான பயத்தால் உருவாகும் கட்டுப்பாடு மட்டுமே. மக்கள் மனதில் நம்பிக்கையை உருவாக்காமல், அச்சத்தின் மூலம் ஆதரவைப் பெறும் நிலைமை நீண்டகாலத்தில் அரசியல் அமைப்பின் நம்பகத்தன்மையை குறைக்கிறது.

நேர்மையான அரசியல் கலாசாரம் இல்லாதபோது, கருத்து வேறுபாடுகள் எதிர்ப்பாகவும், எதிர்ப்பு வன்முறையாகவும் மாறும் அபாயம் அதிகரிக்கிறது. இது சமூக ஒற்றுமையை பாதிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், வளர்ச்சியையும் தடுக்கும்.

ஜனநாயகத்தின் வலிமை அதன் கருத்து சுதந்திரத்தில் இருக்கிறது. விமர்சனங்கள், எதிர்வினைகள் மற்றும் வாதங்கள் மூலமே அரசியல் வளர்ச்சி சாத்தியமாகும். ஆனால் வன்முறை அரசியலில் இடம் பெற்றால், அந்த சுதந்திரமே சுருங்கி விடும்.

இன்றைய சமூகத்தில் இளைஞர்கள் அரசியலின் எதிர்காலமாக இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு வன்முறை அல்லாத அரசியல் கலாச்சாரம் வழிகாட்டப்பட வேண்டும். சமூக வலைத்தளங்களிலும் கூட தனிப்பட்ட தாக்குதல்கள் அதிகரித்துள்ள நிலையில், பொறுப்பான உரையாடலின் அவசியம் அதிகமாகியுள்ளது.

அரசியல் வெற்றி என்பது தேர்தல் முடிவுகளால் மட்டும் அல்ல; அது மக்கள் நம்பிக்கை, நேர்மை மற்றும் சேவையின் அடிப்படையிலும் அளவிடப்பட வேண்டும். வன்முறை கலாச்சாரம் எந்த அரசியலுக்கும் நிலையான வெற்றியை வழங்காது.

எனவே, அரசியல் தலைவர்கள் மற்றும் சமூகப் பொறுப்பாளர்கள் அனைவரும் வன்முறையை நிராகரித்து, உரையாடல் மற்றும் ஒத்துழைப்பு அடிப்படையிலான அரசியல் கலாச்சாரத்தை உருவாக்க வேண்டும். அதுவே உண்மையான ஜனநாயக வெற்றியின் பாதையாகும்.

✍ எம்.ரி.எம் —