கைத்தொலைபேசி கையில்: குழந்தைப் பருவம் ஆபத்தில்.!!!
ஒரு குடும்பத்தின் எதிர்கால நம்பிக்கையாக இருந்த பத்து வயது சிறுமி உயிரிழந்த சம்பவம் மட்டக்களப்பு ஏறாவூரில் இடம்பெற்றுள்ளது. இந்தச் சம்பவம் ஒரு சாதாரண குற்றச் சம்பவம் அல்ல. நவீன சமூகத்தின் ஆழமான பிரச்சினைகளை வெளிப்படுத்தும் துயரமான எச்சரிக்கை மணி இது.
யுத்தத்தின் கொடுமையால் தாய்நாட்டை விட்டு இந்திய அகதி முகாம்களில் பல தசாப்தங்கள் வாழ்ந்த ஒரு குடும்பம், தங்கள் சொந்த மண்ணில் புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்க வேண்டும் என்ற கனவோடு இலங்கைக்கு திரும்பியிருந்தது. ஆனால் அவர்கள் எதிர்பார்த்த அமைதியான வாழ்க்கை சில மாதங்களிலேயே பேரதிர்ச்சியாக மாறியுள்ளது.
ஒரு தந்தையும், இரண்டு குழந்தைகளும் மட்டுமே வீட்டில் இருந்த சூழலில், ஒரு கைத்தொலைபேசியை மையமாகக் கொண்டு உருவான சிறிய வாக்குவாதம் உயிரைப் பறிக்கும் அளவுக்கு சென்றிருப்பது சமூகத்தை உலுக்கும் செய்தியாகும். குழந்தைகளிடையே ஏற்படும் கோபம், போட்டி, முரண்பாடு போன்றவை இயல்பானவை. ஆனால் அவை கட்டுப்பாட்டை இழக்கும் போது விளைவுகள் எவ்வளவு மோசமாக இருக்க முடியும் என்பதற்கு இந்தச் சம்பவம் ஒரு உதாரணமாக அமைந்துள்ளது.
இன்றைய உலகில் கைத்தொலைபேசி என்பது வெறும் தொடர்பாடல் சாதனம் மட்டுமல்ல. அது பொழுதுபோக்கு, விளையாட்டு, சமூக ஊடகம், காணொளி மற்றும் இணைய உலகிற்கான கதவாக மாறியுள்ளது. பல குழந்தைகள் தங்களின் உணர்ச்சி உலகையே இந்தச் சாதனங்களோடு இணைத்துக் கொண்டுள்ளனர்.
சிறுவர்கள் மற்றும் சிறுமிகள் அதிக நேரத்தை திரை முன் செலவிடும் போது, அவர்களின் உணர்ச்சி கட்டுப்பாடு, பொறுமை, சமூக உறவுகள் மற்றும் மனநிலை ஆகியவற்றில் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன என உளவியல் நிபுணர்கள் தொடர்ந்து எச்சரித்து வருகின்றனர். குறிப்பாக கோபத்தை நிர்வகிக்கும் திறன் குறைவடையும் அபாயமும் காணப்படுகிறது.
இந்தச் சம்பவத்தில் ஒரு பதினைந்து வயது சிறுவன் தனது செயலின் விளைவுகளை முழுமையாக உணராமல் நடந்துகொண்டிருக்கலாம். ஆனால் அதன் விளைவு ஒரு உயிரிழப்பாக மாறியுள்ளது. இது குழந்தைகளின் மனநல வளர்ச்சி, உணர்ச்சி கல்வி மற்றும் பெற்றோர் கண்காணிப்பின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது.
பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு உணவு, உடை, கல்வி ஆகியவற்றை வழங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்களின் மனநிலையையும் கவனிக்க வேண்டும். பிள்ளைகள் எந்த விஷயத்தில் அதிக ஈடுபாடு காட்டுகின்றனர், எதற்காக கோபப்படுகின்றனர், எவ்வாறு பிரச்சினைகளை கையாளுகின்றனர் என்பதையும் அறிந்திருக்க வேண்டும்.
கைத்தொலைபேசி பயன்பாட்டிற்கு குடும்பங்களில் தெளிவான விதிமுறைகள் அவசியம். எந்த நேரத்தில் பயன்படுத்தலாம், எவ்வளவு நேரம் பயன்படுத்தலாம், யார் கண்காணிப்பில் பயன்படுத்த வேண்டும் போன்ற ஒழுங்குகள் இல்லாதபோது, அது குழந்தைகளின் நடத்தையில் எதிர்மறை தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
பாடசாலைகளும் இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில் முக்கிய பங்கு வகிக்க வேண்டும். மாணவர்களுக்கு உணர்ச்சி மேலாண்மை, கோபக் கட்டுப்பாடு, இணையப் பாதுகாப்பு மற்றும் மனித உறவுகளின் மதிப்பு குறித்து தொடர்ந்து விழிப்புணர்வு வழங்கப்பட வேண்டும்.
இந்தத் துயரச் சம்பவம் ஒரு குடும்பத்தின் தனிப்பட்ட துன்பம் மட்டுமல்ல. தொழில்நுட்ப வசதிகள் அதிகரித்துவரும் இக்காலத்தில், குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் மனநல வளர்ச்சி குறித்து முழு சமூகமும் சிந்திக்க வேண்டிய கட்டாயத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
ஒரு சிறுமியின் உயிர் திரும்ப வராது. ஆனால் அந்த உயிரிழப்பிலிருந்து சமூகமாக நாம் ஒரு பாடம் கற்றுக்கொள்ள முடியும். குழந்தைகளின் கைகளில் கைத்தொலைபேசி கொடுக்கும் முன், அவர்களின் மனதில் பொறுமை, அன்பு, பொறுப்பு மற்றும் மனிதநேயத்தை விதைப்பதே காலத்தின் கட்டாயத் தேவையாகும்.
இனிமேலும் இதுபோன்ற துயரங்கள் நிகழாதிருக்க, குடும்பம், பாடசாலை மற்றும் சமூகம் இணைந்து குழந்தைகளின் உணர்ச்சி உலகத்தை பாதுகாக்க வேண்டிய பொறுப்பு அனைவருக்கும் உள்ளது. இந்தச் சம்பவம் அந்தப் பொறுப்பை மீண்டும் நினைவூட்டும் வேதனையான எச்சரிக்கையாகும்.
