தேசிய ஷுஹதாக்கள் தினம்: வரலாற்றின் இரத்தச் சுவடுகளும் நல்லிணக்கத்தின் அவசியமும்.!!!

இலங்கையின் வரலாற்றில் 1990ஆம் ஆண்டு மிகுந்த துயரமும் வேதனையும் நிறைந்த காலப்பகுதியாகப் பதிவாகியுள்ளது. பல தசாப்தங்களாக உருவாக்கப்பட்டிருந்த இன நல்லுறவு, சமூக ஒற்றுமை மற்றும் தேசிய நல்லிணக்கம் ஆயுத மோதல்களின் தீவிரத்தால் சிதைவடைந்தது. வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் போரின் மையங்களாக மாறிய நிலையில், அப்பாவி பொதுமக்களின் வாழ்க்கை அச்சம், இடம்பெயர்வு மற்றும் உயிரிழப்புகளால் சூழப்பட்டிருந்தது. இந்தப் போரின் தாக்கம் அனைத்து சமூகங்களையும் பாதித்திருந்தாலும், முஸ்லிம் சமூகத்தின் மீது நிகழ்ந்த சில திட்டமிட்ட தாக்குதல்கள் இன்று வரை ஆறாத வரலாற்றுக் காயங்களாகவே உள்ளன.

அந்தக் காலகட்டத்தில் வடக்கு மாகாணத்தில் வாழ்ந்த முஸ்லிம்கள் தமது பாரம்பரிய மண்ணிலிருந்து பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்டனர். பல தலைமுறைகளாக வாழ்ந்த வீடுகள், நிலங்கள், தொழில்கள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களை ஒரே நாளில் இழந்த ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் அகதிகளாக மாறினர். கிழக்கிலும் பல கிராமங்கள் தொடர்ச்சியான அச்சுறுத்தல்கள், கடத்தல்கள் மற்றும் ஆயுதத் தாக்குதல்களால் பாதிக்கப்பட்டன. உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக மக்கள் தமது சொந்த ஊர்களை விட்டு வெளியேற வேண்டிய சூழல் உருவானது.

இந்தக் கொடூரங்களின் தொடர்ச்சியாக, புனித ஹஜ் கடமையை நிறைவேற்றிவிட்டு காத்தான்குடிக்குத் திரும்பிய ஹாஜிகளும் அவர்களது உறவினர்களும் குருக்கள்மடப் பகுதியில் வழிமறிக்கப்பட்டு கடத்தப்பட்டு படுகொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம் முஸ்லிம் சமூகத்தை பெரும் துயரத்தில் ஆழ்த்தியது. பெண்கள், சிறுவர்கள் மற்றும் முதியோர்கள் உள்ளிட்ட அப்பாவி மக்கள் உயிரிழந்த இச்சம்பவம் மனிதாபிமானத்திற்கு எதிரான மிகக் கொடூரமான நிகழ்வாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

அந்தச் சம்பவத்தின் வேதனை இன்னும் ஆறாத நிலையில், 1990ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 3ஆம் திகதி காத்தான்குடியில் இடம்பெற்ற பள்ளிவாசல் படுகொலை இலங்கை வரலாற்றின் மிகக் கொடூரமான அத்தியாயங்களில் ஒன்றாக மாறியது. வெள்ளிக்கிழமை இரவு இஷா தொழுகைக்காக நூற்றுக்கணக்கானோர் பள்ளிவாசல்களில் தொழுகையில் ஈடுபட்டிருந்த வேளையில், ஆயுததாரிகள் காத்தான்குடி முதலாம் குறிச்சி மீரா பெரிய ஜும்ஆப் பள்ளிவாசல் மற்றும் மஸ்ஜிதுல் ஹுஸைனிய்யா பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்து துப்பாக்கிச் சூடும் கைக்குண்டுத் தாக்குதலும் நடத்தினர்.

தொழுகையில் இறைவனை வணங்கிக் கொண்டிருந்த அப்பாவி மக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட இந்தத் தாக்குதலில் 103 பேர் சம்பவ இடத்திலேயே உயிரிழந்தனர். பின்னர் சிகிச்சை பெற்றவர்களில் பலரும் உயிரிழந்ததால், மொத்த உயிரிழப்பு 124 ஆக உயர்ந்தது. பல டஜன் பேர் படுகாயமடைந்தனர். அந்த இரவு பள்ளிவாசல்கள் முழுவதும் இரத்த வெள்ளமாக மாறின. குடும்பத்தின் ஒரே ஆதாரமாக இருந்தவர்கள் பலர் உயிரிழந்ததால் எண்ணற்ற குடும்பங்கள் வாழ்வாதாரத்தை இழந்தன.

உயிர் தப்பியவர்களில் பலர் நிரந்தர ஊனமுற்ற நிலையில் இன்று வரை வாழ்கின்றனர். அவர்களின் உடலில் பதிந்த குண்டுச் சன்னங்கள் மட்டுமல்ல, மனதில் பதிந்த நினைவுகளும் அழியாத காயங்களாகவே உள்ளன. பல மாதங்கள் மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சை பெற்று உயிர் தப்பியவர்கள், தங்களது வாழ்க்கை அந்த இரவிலேயே முற்றாக மாறிவிட்டதாக இன்று வரை நினைவுகூருகின்றனர். இளம் விதவைகள், தந்தையற்ற குழந்தைகள், குடும்பப் பொறுப்பை ஏற்ற சிறுவர்கள் என பல சமூகப் பிரச்சினைகள் அந்தப் படுகொலையின் பின்னணியில் உருவாகின.

இன்றும் அந்த இரண்டு பள்ளிவாசல்களும் அன்றைய கொடூரத்தின் அமைதியான சாட்சிகளாக நிற்கின்றன. தாக்குதலின் அடையாளங்கள் பாதுகாக்கப்பட்டு, உயிர்நீத்த ஷுஹதாக்களின் நினைவுகள் தலைமுறைகளுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன. ஆண்டுதோறும் ஆகஸ்ட் 3ஆம் திகதி குர்ஆன் பாராயணம், துஆ மற்றும் நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சிகள் மூலம் உயிர்நீத்தவர்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.

2004ஆம் ஆண்டு முதல் காத்தான்குடி மற்றும் ஏறாவூர் உள்ளிட்ட யுத்தக் காலத்தில் உயிரிழந்த அனைத்து முஸ்லிம்களையும் நினைவுகூரும் வகையில் இந்த நாள் ‘தேசிய ஷுஹதாக்கள் தினம்’ என அறிவிக்கப்பட்டது. இது வெறும் நினைவு நாளாக மட்டுமல்ல; அமைதி, நீதி, மனிதநேயம் மற்றும் நல்லிணக்கத்தின் அவசியத்தை எதிர்கால சந்ததியினருக்கு எடுத்துரைக்கும் வரலாற்றுப் பொறுப்பாகவும் மாறியுள்ளது.

போர் எந்த இனத்திற்கும், எந்த மதத்திற்கும் வெற்றியை வழங்கியதில்லை. அது அனைவருக்கும் இழப்புகளையும் கண்ணீரையும் மட்டுமே விட்டுச் சென்றுள்ளது. தமிழ், சிங்கள, முஸ்லிம் உள்ளிட்ட அனைத்து சமூகங்களும் கடந்த காலத்தில் அனுபவித்த துயரங்களை நினைவுகூர்வது பழிவாங்குவதற்காக அல்ல; மீண்டும் அவ்வாறான துயரங்கள் நிகழாத சமூகத்தை உருவாக்குவதற்காகவே.

வரலாற்றை மறந்த சமூகங்கள் அதே தவறுகளை மீண்டும் செய்யும் அபாயம் உள்ளது. எனவே, கடந்த காலத்தின் வேதனைகளை உண்மையோடு பதிவு செய்து, அதிலிருந்து நல்லிணக்கம், பரஸ்பர மரியாதை, மனித உரிமைகள் மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சியின் அவசியத்தை புதிய தலைமுறைக்கு கற்பிப்பது காலத்தின் கட்டாயமாகும். உயிர்நீத்த ஷுஹதாக்களின் நினைவு, அமைதியானதும் நீதிநிறைந்ததுமான இலங்கையை உருவாக்க வேண்டிய நமது கூட்டுப் பொறுப்பை என்றும் நினைவூட்டட்டும்.

✍ எம்.ரி.எம் —