தரவரிசையில் முன்னேறும் இலங்கை; மக்களின் வாழ்க்கையில் எப்போது முன்னேற்றம்?

தலா மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் தெற்காசியாவின் இரண்டாமிடம் பெருமைக்குரியது; ஆனால் பொருளாதார வெற்றியின் உண்மையான முகம் மக்களின் வாழ்வாதாரத்திலேயே வெளிப்பட வேண்டும்!

தரவரிசை தரும் பெருமையும் எழுப்பும் கேள்வியும்: தெற்காசிய நாடுகளின் பொருளாதாரத் தரவரிசையில் இலங்கை முன்னிலை பெறுகிறது என்ற செய்தி கவனத்தை ஈர்ப்பது இயல்பானது. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் மதிப்பீடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு வெளியிடப்பட்டுள்ள தகவல்களின்படி, தலா மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் இலங்கை இந்தியாவை முந்தி இரண்டாமிடத்தைப் பெற்றுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. இத்தகைய ஒப்பீடுகள் நாட்டின் பொருளாதார நிலையைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. இருப்பினும், தரவரிசையில் முன்னேறியிருப்பது மட்டும் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்துவிட்டதற்கான இறுதியான சான்றாக அமையாது. பொருளாதாரப் புள்ளிவிபரங்கள் வெளிப்படுத்தும் வெற்றிக்கும் சாதாரண மக்களின் அன்றாட அனுபவங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பை ஆராய்வதே இன்றைய அவசியமாகும்.

தலா மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி என்றால் என்ன? ஒரு நாட்டில் குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் மொத்தப் பெறுமதியை அதன் மக்கள் தொகையால் வகுத்துக் கணக்கிடப்படுவதே தலா மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி எனப்படுகிறது. இது பொருளாதாரங்களை ஒப்பிடுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் முக்கியமான அளவீடாகும். ஆனால் இந்தக் கணக்கீடு ஒவ்வொரு குடிமகனும் அந்தத் தொகையைச் சம்பாதிக்கிறார் அல்லது பெறுகிறார் என்று பொருள்படாது. நாட்டின் உற்பத்தி மதிப்பு உயர்ந்திருந்தாலும், அதன் பலன்கள் சமூகத்தின் பல்வேறு பிரிவுகளுக்கு எவ்வாறு பகிர்ந்தளிக்கப்படுகின்றன என்பது தனியான கேள்வியாகும். எனவே, தலா GDP என்பது பொருளாதாரத்தின் ஒரு முகத்தை வெளிப்படுத்தும் அளவீடே தவிர, மக்களின் முழுமையான நல்வாழ்வை அளக்கும் கருவி அல்ல.

இந்தியாவுடனான ஒப்பீட்டின் உண்மையான பொருள்; மக்கள் தொகையில் உலகின் மிகப்பெரிய நாடுகளில் ஒன்றான இந்தியாவுடன் இலங்கையை ஒப்பிடும்போது, இரு நாடுகளின் பொருளாதார அமைப்புகள், உற்பத்தித் துறைகள், மக்கள் தொகை மற்றும் வருமானப் பகிர்வு ஆகியவற்றையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மக்கள் தொகை குறைவாக உள்ள நாட்டில் தலா உற்பத்தி மதிப்பு உயர்ந்திருக்கலாம்; அதேவேளை, மிகப்பெரிய மக்கள் தொகையைக் கொண்ட நாட்டில் மொத்தப் பொருளாதார உற்பத்தி அதிகமாக இருந்தாலும் தலா மதிப்பு வேறுபடலாம். இதனால் ஒரு நாட்டை மற்றொரு நாட்டைவிட முழுமையாகச் சிறந்தது என்று முடிவுசெய்வது சரியான அணுகுமுறையாகாது. இலங்கையின் தரவரிசையைப் பெருமையுடன் எடுத்துரைப்பதோடு, இந்தியா உள்ளிட்ட அண்டை நாடுகளின் அனுபவங்களிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பொருளாதாரப் பாடங்களையும் ஆராய வேண்டும்.

மாலைத்தீவும் பூட்டானும் சொல்லும் பொருளாதாரப் பாடம்:
தெற்காசியப் பொருளாதாரங்களை ஒப்பிடும்போது மாலத்தீவு, பூட்டான் போன்ற நாடுகளின் தனித்துவமான பொருளாதார அமைப்புகளையும் கவனிக்க வேண்டும். சுற்றுலா, சேவைத்துறை, இயற்கை வளங்கள், மின்சார உற்பத்தி மற்றும் வெளிநாட்டு வர்த்தகம் போன்ற துறைகள் ஒவ்வொரு நாட்டின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பிலும் வெவ்வேறு பங்களிப்புகளைச் செய்கின்றன. அதிக தலா உற்பத்தி மதிப்பைக் கொண்டிருப்பது வாய்ப்புகளை உருவாக்கலாம்; ஆனால் குறிப்பிட்ட துறைகளைச் சார்ந்திருக்கும் பொருளாதாரங்களுக்கு வெளிப்புற அதிர்ச்சிகள் பாதிப்பை ஏற்படுத்தவும் முடியும். எனவே, இலங்கை தனது தரவரிசையை மட்டும் முன்னிறுத்தாமல், பொருளாதாரத்தைப் பல்வகைப்படுத்துதல், உற்பத்தித் திறனை உயர்த்துதல் மற்றும் நீண்டகாலப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

பொருளாதார வளர்ச்சியும் குடும்ப வருமானமும்: ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரம் வளர்ச்சியடைந்தாலும், அதன் பலன் குடும்ப வருமானத்தில் பிரதிபலிக்காவிட்டால் பொதுமக்களின் வாழ்க்கையில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் ஏற்படாது. சம்பளம் பெறும் ஊழியர்கள், விவசாயிகள், மீனவர்கள், சிறு வணிகர்கள் மற்றும் தினக்கூலித் தொழிலாளர்கள் ஆகியோரின் வருமானம் வாழ்க்கைச் செலவுக்கு ஏற்றவாறு உயர வேண்டும். உணவு, வீடு, போக்குவரத்து, கல்வி மற்றும் மருத்துவச் செலவுகளைச் சமாளித்த பின்னரும் சிறிய அளவிலாவது சேமிக்க முடியும் நிலை உருவாக வேண்டும். அதுவே குடும்பங்களுக்குப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை வழங்கும். ஆகவே, நாட்டின் மொத்த உற்பத்தி உயர்வுடன் தனிநபர் வருமானத்தின் உண்மையான வாங்கும் திறனும் அதிகரிக்கிறதா என்பதை அரசாங்கமும் பொருளாதார நிபுணர்களும் தொடர்ந்து கண்காணிக்க வேண்டும்.

வறுமை ஒழிப்பே வளர்ச்சியின் முக்கியமான சோதனை: பொருளாதார முன்னேற்றத்தை மதிப்பிடும்போது வறுமையின் அளவு, உணவுப் பாதுகாப்பு, வீட்டுவசதி மற்றும் அடிப்படைச் சேவைகளுக்கான அணுகல் ஆகியவை முக்கியமான குறிகாட்டிகளாக அமைகின்றன. வறுமையில் வாழும் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை குறையாமல், குறைந்த வருமானம் கொண்ட மக்கள் தங்களது அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய முடியாமல் இருந்தால், உயர்ந்த பொருளாதாரத் தரவரிசையின் சமூகப் பயன் கேள்விக்குள்ளாகும். வறிய குடும்பங்களுக்கான உதவிகள் தற்காலிக நிவாரணங்களாக மட்டுமல்லாமல், அவர்களை நிலையான வருமானம் ஈட்டும் நிலைக்கு உயர்த்தும் வாய்ப்புகளாகவும் அமைய வேண்டும். தொழிற்பயிற்சி, தரமான கல்வி, சிறு தொழில் ஆதரவு மற்றும் இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகியவை வறுமையிலிருந்து வெளியேறும் பாதைகளை உருவாக்கும்.

கல்வியும் திறமையான மனிதவளமும்: ஒரு நாட்டின் நீண்டகால பொருளாதார வெற்றி அதன் இயற்கை வளங்களால் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை; அதன் மனிதவளத்தின் தரத்தாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. தரமான கல்வி, தொழில்நுட்ப அறிவு, தொழிற்பயிற்சி, ஆராய்ச்சி மற்றும் புத்தாக்கம் ஆகியவை உற்பத்தித் திறனை உயர்த்துகின்றன. இலங்கையின் இளைஞர்கள் நவீன தொழில்நுட்பம், தகவல் தொழில்நுட்பம், பொறியியல், சுகாதாரம், சுற்றுலா மற்றும் ஏற்றுமதி சார்ந்த துறைகளில் திறன்களைப் பெறுவதற்கு அதிக வாய்ப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். கல்வி முடித்த பின்னர் வேலைவாய்ப்புக்காக வெளிநாடுகளுக்குச் செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் குறைந்து, நாட்டிலேயே கண்ணியமான வேலைகளைப் பெறக்கூடிய சூழல் உருவானால், பொருளாதார வளர்ச்சி குடும்பங்களுக்கும் சமூகத்திற்கும் நேரடியாகப் பயனளிக்கும்.

உற்பத்தியும் ஏற்றுமதியும் பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பு: நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சியை உருவாக்குவதற்கு நாட்டின் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிப்பது இன்றியமையாதது. விவசாயம், மீன்பிடி, உணவு பதப்படுத்துதல், ஆடை உற்பத்தி, தகவல் தொழில்நுட்பம், சுற்றுலா மற்றும் பெறுமதி சேர்க்கப்பட்ட ஏற்றுமதித் துறைகளில் முதலீடுகள் அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். மூலப்பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்வதைவிட அவற்றைப் பயன்படுத்தி உயர்ந்த பெறுமதி கொண்ட பொருட்களை உற்பத்தி செய்வது கூடுதல் வருமானத்தையும் வேலைவாய்ப்புகளையும் உருவாக்கக்கூடும். இதற்குத் தேவையான தொழில்நுட்பம், மலிவான நிதி, திறமையான தொழிலாளர்கள், நம்பகமான மின்சார விநியோகம் மற்றும் வினைத்திறனான போக்குவரத்து வசதிகள் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். உற்பத்தி சார்ந்த வளர்ச்சியே நாட்டின் வருமானத்தை நீண்டகாலத்தில் வலுப்படுத்தும் அடித்தளமாக அமையும்.

வருமானப் பகிர்வில் சமத்துவம் அவசியம்: நாட்டின் பொருளாதார உற்பத்தி அதிகரிப்பது ஒரு நேர்மறையான அறிகுறியாக இருந்தாலும், அந்த வளர்ச்சியின் பலன் சமூகத்தின் அனைத்துப் பிரிவுகளுக்கும் சமமான வாய்ப்புகளுடன் சென்றடைகிறதா என்பதையும் ஆராய வேண்டும். நகர்ப்புறங்களுக்கும் கிராமப்புறங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள், மாகாணங்களுக்கிடையிலான அபிவிருத்தி இடைவெளிகள் மற்றும் பெண்கள், இளைஞர்கள், மாற்றுத்திறனாளிகள் போன்றோரின் வேலைவாய்ப்பு அணுகல் ஆகியவை முக்கியமானவை. வருமானம் ஒரு சிறிய பிரிவினரிடம் மட்டும் குவிவதைத் தவிர்த்து, அதிகமான குடும்பங்கள் உற்பத்தி மற்றும் தொழில்முனைவில் பங்கேற்கும் வாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும். பொருளாதார வளர்ச்சி சமூக நகர்வுக்கான பாதைகளைத் திறக்கும்போதுதான் அது பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறும். சமத்துவமான வாய்ப்புகள் என்பது பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கு எதிரானது அல்ல; அதை நிலையானதாக்கும் அடிப்படை நிபந்தனையாகும்.

வாழ்க்கைச் செலவும் வாங்கும் திறனும்: தலா GDP அமெரிக்க டொலரில் கணக்கிடப்படும்போது மாற்று விகிதங்களின் தாக்கமும் முக்கியமானது. ஒரு நாட்டின் நாணயத்தின் மதிப்பு மாறுவதால் டொலர் அடிப்படையிலான பொருளாதார மதிப்பீடுகள் மாற்றமடையலாம். அதேவேளை, மக்களின் உண்மையான வாங்கும் திறனை அறிய உள்ளூர் விலைகள், பணவீக்கம், குடும்ப வருமானம் மற்றும் அத்தியாவசியச் செலவுகள் ஆகியவற்றையும் ஆராய வேண்டும். இரண்டு நாடுகளில் ஒரே அளவிலான டொலர் வருமானம் இருந்தாலும், பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் விலை வேறுபாடுகளால் அவற்றின் வாழ்க்கைத் தரம் ஒரே மாதிரியாக இருக்காது. எனவே, இலங்கையின் பொருளாதார நிலையை மதிப்பிடும்போது பெயரளவிலான தலா GDP உடன் கொள்வனவுச் சக்திச் சமநிலை, உண்மையான ஊதியம் மற்றும் வறுமைக் குறியீடுகளையும் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

அரச கொள்கைகளின் வெற்றியை எவ்வாறு அளவிடுவது? பொருளாதாரத் தரவரிசையில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டதாக அறிவிக்கப்படும் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும், அதன் பின்னணியில் உள்ள தரவுகள், கணக்கீட்டு முறை மற்றும் காலப்பகுதி ஆகியவை வெளிப்படையாக விளக்கப்பட வேண்டும். அரசாங்கத்தின் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் வெற்றிபெறுகின்றனவா என்பதைத் தீர்மானிக்க, வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம், உண்மையான ஊதிய வளர்ச்சி, வறுமைக் குறைப்பு, ஏற்றுமதி வருமானம், பொதுச் சேவைகளின் தரம் மற்றும் அரச நிதி நிலைத்தன்மை போன்ற பல்வேறு அளவுகோல்கள் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். சுயாதீனமான புள்ளிவிபரங்கள், நம்பகமான ஆய்வுகள் மற்றும் பொறுப்புக்கூறும் நிர்வாகம் பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை வளர்க்கும். வெறும் சாதனை அறிவிப்புகளுக்கு அப்பால், எந்தக் கொள்கை எத்தகைய பலனைத் தந்தது என்பதை மக்கள் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் தகவல்கள் வெளியிடப்பட வேண்டும்.

தரவரிசையைத் தாண்டிய உண்மையான தேசிய வெற்றி: தெற்காசியாவில் உயர்ந்த தலா மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி தரவரிசையைப் பெறுவது இலங்கைக்கு ஒரு நேர்மறையான பொருளாதாரக் குறியீடாக இருக்கலாம். ஆனால் அதுவே நாட்டின் அனைத்துப் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளும் தீர்ந்துவிட்டன என்பதற்கான சான்றாகாது. ஒரு குடும்பம் கடனில் சிக்காமல் தனது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய முடிகிறதா, இளைஞர்கள் தரமான வேலைவாய்ப்புகளைப் பெறுகிறார்களா, குழந்தைகள் போதிய போஷாக்குடன் கல்வி கற்கிறார்களா, முதியவர்கள் மருத்துவ வசதிகளைப் பெறுகிறார்களா என்பவையே வளர்ச்சியின் மனிதநேய முகத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. பொருளாதாரத் தரவரிசை ஒரு நாட்டின் நிலையை ஒப்பிட உதவுகிறது; மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் அதன் முன்னேற்றத்தை உணர்த்துகிறது. எனவே, இலங்கையின் உண்மையான இலக்கு தரவரிசையில் முன்னேறுவது மட்டுமல்ல, அந்த முன்னேற்றத்தின் பலனை ஒவ்வொரு குடும்பமும் உணரக்கூடிய நாட்டை உருவாக்குவதாக இருக்க வேண்டும்.