பன்முக இலங்கைக்கு பன்முக அமைச்சரவை; சமூகப் பிரதிநிதித்துவத்தை அரசியலமைப்பு உறுதி செய்யுமா?

இலங்கையின் பன்முகத்தன்மையை பிரதிபலிக்கும் வகையில் அமைச்சரவை அமைய வேண்டியது ஜனநாயகத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளில் ஒன்றாகும்.

இலங்கை பல்வேறு இன, மத மற்றும் சமூகங்களை உள்ளடக்கிய பன்முகத்தன்மை கொண்ட நாடாகும். இத்தகைய நாட்டில் அரசாங்கத்தின் உயர்மட்டத் தீர்மானங்களை மேற்கொள்ளும் அமைச்சரவையும் நாட்டின் சமூகப் பல்வகைமையை இயன்றவரை பிரதிபலிப்பது அவசியமாகும். அமைச்சரவையில் அனைத்து முக்கிய சமூகங்களுக்கும் அர்த்தமுள்ள மற்றும் உள்ளடக்கமான பிரதிநிதித்துவம் இருப்பது, வெறுமனே அரசியல் நியமனத்தின் ஒரு விடயமாக அல்லாமல், சமத்துவமான குடியுரிமை மற்றும் உள்ளடக்கமான ஜனநாயகத்தின் முக்கிய அம்சமாக பார்க்கப்பட வேண்டும்.

தற்போதைய அரசியலமைப்பில் ஜனாதிபதி, பிரதமரின் ஆலோசனையின் அடிப்படையில் அமைச்சர்களை நியமிப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. ஆனால் நாட்டில் வாழும் அனைத்து முக்கிய சமூகங்களும் அமைச்சரவையில் உரிய முறையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதை வெளிப்படையாக உறுதிப்படுத்தும் குறிப்பிட்ட அரசியலமைப்புச் சட்டப் பாதுகாப்பு இல்லை. இந்த நிலைமை அமைச்சரவை பிரதிநிதித்துவம் ஒவ்வொரு அரசாங்கத்தின் அரசியல் விருப்பத்திற்கும் சூழ்நிலைக்கும் உட்பட்டதாக மாறுவதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் இலங்கையில் ஆட்சிக்கு வந்த பல்வேறு அரசாங்கங்கள் பொதுவாக நாட்டின் பல்வேறு சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்களை அமைச்சரவையில் இணைத்துள்ளன. குறிப்பாக முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பல்வேறு காலகட்டங்களில் அமைச்சுப் பொறுப்புகளை வகித்துள்ளனர். இதன் மூலம் அந்த சமூகத்தின் பிரச்சினைகள் தேசிய கொள்கை வகுக்கும் உயர்மட்டத்தில் முன்வைக்கப்பட்டதுடன், அரசாங்கத்தின் பன்முகத்தன்மையும் வெளிப்படுத்தப்பட்டது.

தற்போதைய அரசாங்கத்தின் அமைச்சரவையில் முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்த பிரதிநிதித்துவம் இல்லாதிருப்பது அந்த சமூகத்தினரிடையே நியாயமான கவலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அமைச்சராக நியமிக்கக்கூடிய தகுதியான முஸ்லிம் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் இல்லை என்ற விளக்கம் முன்வைக்கப்பட்டால், அது விரிவான மற்றும் வெளிப்படையான அளவுகோல்களின் அடிப்படையில் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும். ஏனெனில் முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்த பல நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தேர்தல் மூலம் மக்களின் பிரதிநிதிகளாக தெரிவாகியுள்ளனர்.

அமைச்சரவை நியமனங்களில் கல்வி, தொழில்சார் அனுபவம், நிர்வாகத் திறன், நேர்மை மற்றும் அரசியல் அனுபவம் ஆகியவை தகுதியின் அடிப்படைகளாக கருதப்படுமானால், அவை அனைத்து சமூகங்களையும் சேர்ந்தவர்களுக்கும் ஒரே விதமாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். ஒரு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு கடுமையான தகுதிக் கோட்பாடுகளையும் மற்றொரு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு வேறுபட்ட அணுகுமுறையையும் பயன்படுத்துவது சமத்துவத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாட்டுடன் முரண்படும்.

அமைச்சரவையில் முஸ்லிம் பிரதிநிதித்துவம் தேவை என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்திற்கு விசேட சலுகை வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையாக புரிந்துகொள்ளப்படக் கூடாது. இதே கொள்கை சிங்களவர்கள், தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் மற்றும் நாட்டின் ஏனைய சமூகங்களுக்கும் சமமாகப் பொருந்த வேண்டும். எந்தவொரு முக்கிய சமூகமும் அரசாங்கத்தின் உயர்மட்டத் தீர்மான செயல்முறையிலிருந்து முறையாக விலக்கப்படாதிருப்பதே இதன் பிரதான நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

தேசிய கொள்கைகள், சட்டங்கள், பொருளாதாரத் திட்டங்கள், வளப்பகிர்வு, நிர்வாக முன்னுரிமைகள் மற்றும் மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் பல முக்கிய தீர்மானங்கள் அமைச்சரவை மட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. எனவே, பல்வேறு சமூகங்களின் பிரதிநிதிகள் அங்கு இருப்பது அந்த சமூகங்களின் பிரச்சினைகள் மற்றும் அபிலாஷைகள் நேரடியாக தேசிய தீர்மானம் மேற்கொள்ளும் இடத்தை அடைவதற்கான முக்கியமான வழியாக அமையும்.

எதிர்காலத்தில் எந்த அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்தாலும், அமைச்சரவை நியமனங்களில் நாட்டின் சமூகப் பல்வகைமையை கருத்தில் கொள்ளும் வகையில் தெளிவான அரசியலமைப்புக் கோட்பாடு ஒன்றை உருவாக்குவது குறித்து பரிசீலிக்க வேண்டிய காலம் இது. இதற்காக கடுமையான இனவாரியான அமைச்சுப் பதவி எண்ணிக்கைகளை அரசியலமைப்பில் நிர்ணயிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. மாறாக, நாட்டின் பல்வகை சமூக அமைப்பு நியாயமான முறையில் பிரதிபலிக்கப்பட வேண்டும் என்ற அடிப்படைக் கோட்பாட்டை சட்ட ரீதியாக உறுதி செய்யலாம்.

சமூகப் பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதி செய்வது, தகுதி மற்றும் திறமையை புறக்கணிப்பதாக இருக்கக்கூடாது. அமைச்சரவை நியமனங்களில் தகுதி, திறமை, நேர்மை, அனுபவம் மற்றும் நல்லாட்சி ஆகியவை தொடர்ந்து முக்கியமான அளவுகோல்களாக இருக்க வேண்டும். அதேவேளை, தகுதியானவர்கள் பல்வேறு சமூகங்களில் இருந்தால், அந்த சமூகப் பல்வகைமையும் அமைச்சரவை அமைப்பில் பிரதிபலிக்கப்பட வேண்டும்.

இலங்கை கடந்த பல தசாப்தங்களில் பல்வேறு இன மற்றும் சமூகப் பதற்றங்களை எதிர்கொண்டுள்ளது. இந்நிலையில், நாட்டின் நிறுவனங்கள் அனைத்தும் சமத்துவம் மற்றும் உள்ளடக்கத்தை வெளிப்படுத்துவது மிகவும் முக்கியமானதாகும். அரசாங்கத்தின் உயர்மட்டத்தில் அனைத்து சமூகங்களும் தங்களுக்கும் உரிய இடம் இருப்பதாக உணர்வது, அரசாங்கத்தின் மீதான நம்பிக்கையையும் சமூகங்களுக்கிடையிலான பரஸ்பர புரிந்துணர்வையும் வலுப்படுத்தும்.

நாடாளுமன்றத்தில் குறிப்பிடத்தக்க பெரும்பான்மையைக் கொண்டுள்ள தற்போதைய அரசாங்கத்திற்கு முக்கியமான அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தங்களை பரிசீலிக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. இந்த வாய்ப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்காக மட்டுமல்லாமல், எதிர்கால அரசாங்கங்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய நீண்டகால ஜனநாயகக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்காக பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். பிரதிநிதித்துவம் அரசியல் வசதியைப் பொறுத்த விடயமாக இல்லாமல், நல்லாட்சியின் ஒரு அடிப்படைக் கொள்கையாக மாற வேண்டும்.

இலங்கையின் எதிர்காலம் சமத்துவம், நல்லிணக்கம் மற்றும் பரஸ்பர நம்பிக்கையின் மீது கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டுமெனில், அரசாங்கத்தின் உயர்மட்ட நிறுவனங்களிலும் அந்தக் கொள்கைகள் பிரதிபலிக்க வேண்டும். அமைச்சரவையில் அனைத்து முக்கிய சமூகங்களுக்கும் உரிய பிரதிநிதித்துவம் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதற்கான அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தம், இன அடிப்படையில் பதவிகளைப் பகிர்வதற்கான முயற்சியாக அல்லாமல், “எந்த சமூகமும் புறக்கணிக்கப்படாத இலங்கை” என்ற ஜனநாயகக் கோட்பாட்டை உறுதிப்படுத்தும் நடவடிக்கையாக அமைய வேண்டும்.

இறுதியாக, அமைச்சரவையில் பிரதிநிதித்துவம் என்பது வெறும் பதவியைப் பெறுவது பற்றிய விடயம் அல்ல. அது ஒரு சமூகத்தின் குரல் தேசிய முடிவெடுக்கும் செயல்முறையில் கேட்கப்படுகிறதா என்பதற்கான அடையாளமாகும். தகுதி, திறமை மற்றும் நேர்மையுடன் சமூகப் பிரதிநிதித்துவத்தையும் இணைத்து முன்னெடுக்கும் அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தமே, மேலும் உள்ளடக்கமான, நிலையான, அமைதியான மற்றும் ஒன்றுபட்ட இலங்கையை உருவாக்குவதற்கான வலுவான அடித்தளமாக அமையும்.